Dżakarta
Dżakarta (ind.
Jakarta ) – stolica i największe miasto Indonezji, 9,0 mln mieszkańców (2004), aglomeracja miejska 18,2 mln (2004). Miasto jest położone w południowo-zachodniej części państwa, w północno-zachodniej części wyspy Jawa.
Dwa czynne porty lotnicze:
Soekarno-Hatta i
Halim Perdanakusuma oraz nie używany już
Kemayoran .
Historia
Miasto zostało założone na początku XVI w. jako Sunda Kalepa. W 1527 r. miasto znalazło się pod kontrolą sułtanatu Bantam (wówczas zmieniono jego nazwę na Djakartę).
Pod koniec XVI w. na Jawie pojawili się Holendrzy. W 1619 r. Holendrzy pod dowództwem Pieterszoona Coena zdobyli miasto i założyli na jego terenie twierdzę
Batavia , która stała się główną siedzibą holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej i kolonii holenderskiej Indii Wschodnich, nazywane też Djakarta. Silne trzęsienie ziemi zniszczyło miasto w 1699 r. Po kilku latach w rękach brytyjskich w 1814 r. Batavia powróciła w ręce Holendrów.
W okresie 1942-1945 miasto znajdowało się pod okupacją wojsk japońskich. Po II wojnie światowej mimo ogłoszenia niepodległości, miasto zostało zajęte przez Holandię. Dopiero w 1949 r. miasto powróciło do niepodległej Indonezji i stało się jej stolicą. W 1950 r. zmieniono nazwę stolicy na Dżakartę.
Szerokość geograficzna 08ºS
Długość geograficzna 107ºE
Zabytki i atrakcje turystyczne
- Stare Miasto
- ratusz
- pałac (XVIII wiek)
- meczet Istiqlal
Miasta partnerskie
- Pekin, Chińska Republika Ludowa
- Berlin, Niemcy
- Stambuł, Turcja
- Los Angeles, Stany Zjednoczone
- Nowa Południowa Walia, Australia
- Paryż, Francja
- Rotterdam, Holandia
- Seul, Korea Południowa
- Tokio, Japonia