Travel to Tokyo

Strona Główna

Tokio

Tokio (jap. 東京都 – Tōkyō-to – "Metropolia Tokijska" samo Tōkyō oznacza "Wschodnia Stolica") to stolica Japonii położona na największej z Wysp Japońskich Honsiu nad Oceanem Spokojnym (Zatoka Tokijska). Największe miasto świata, wraz z Jokohamą i innymi miastami nad zatoką tworzy wyjątkowy organizm przestrzenny – fragment japońskiego megalopolis skupiający około 33,75 mln mieszkańców.

Położenie

Tokio leży w regionie Kantō, na wyspie Honsiu. Centralna część miasta leży na 35°41' szerokości geograficznej północnej i 139°46' długości geograficznej wschodniej, lecz metropolia rozpościera się na wielkim obszarze.

Znaczenie miasta

Tokio jest centrum politycznym, handlowym, finansowym, edukacyjnym i medialnym Japonii. W mieście ma siedziby największa ilość biur, ministerstw, korporacji, uczelni, muzeów, teatrów i parków rozrywki kraju. Metropolia szczyci się doskonale rozwiniętym systemem komunikacji miejskiej (m.in. metro i kolej naziemna). Tokio leży jednak w strefie aktywnej sejsmicznie, i wiele osób obawia się, iż wielkie trzęsienie ziemi mogłoby znacząco zniszczyć miasto, co z pewnością odczułaby cała Japonia. Mimo tak wielkiego zagrożenia miasto wciąż przyciąga ludzi z całego kraju, a nawet regionu.

Historia

Tokio 1879

Wzmiankowane było w XII wieku jako osada rybacka. Zjednoczyciel Japonii, kanclerz Toyotomi Hideyoshi wzniósł w Edo (江戸, えど) zamek i wraz z przyległymi ziemiami Kantō (関東, かんとう) oddał w lenno jednemu ze swych sojuszników, Ieyasu Tokugawie – założycielowi dynastii szogunów, panującej do XIX wieku. Edo było siedzibą dynastii Tokugawa i faktyczną stolicą kraju wobec jedynie nominalnej władzy rezydującego w Kioto (京都, きょうと) cesarza.

W epoce Meiji (1868) miasto otrzymało nową nazwę Tōkyō , co znaczy wschodnia stolica i oficjalnie stało się centrum administracyjnym kraju. W 1877 roku utworzono uniwersytet.

W 1923 niemal całkowicie niszczone przez wielkie trzęsienie ziemi w którym zginęło ponad 100 tys. osób (być może nawet 150 tys.). Była to jedna z największych katastrof w historii ludzkości. Po trzęsieniu rozpoczęto intensywną odbudowę.

Miasto ponownie zniszczone przez wielki pożar wywołany amerykańskim nalotem dywanowym 10 marca 1945 roku. Zginęło ponad 100 tysięcy osób, więcej niż w wybuchach bomb atomowych w Hirosimie i Nagasaki.

Po II wojnie światowej ponownie gwałtowny rozwój przemysłu. Do lat 50. było siedzibą amerykańskich wojsk okupacyjnych.

1 września 1923 roku, o 11.58.44 region Kanto nawiedziło potężne trzęsienie ziemi. Jego magnituda wyniosła 8,3. Ogromny pożar strawił 100% Jokohamy i dwie trzecie Tokio. Zginęło 142 807 ludzi, choć w 2005 roku liczba ta została zminimalizowana do 105 000. Innych nie odnaleziono. Skutkami ubocznymi wstrząsu były także: 11-metrowe tsunami i liczne osuwiska.

Geografia i podział administracyjny

Tokio leży nad północną częścią Zatoki Tokijskiej. Miasto graniczy z prefekturą Chiba od wschodu, z prefekturą Yamanashi od zachodu, z prefekturą Kanagawa od południa, i z prefekturą Saitama od północy.

Aglomeracja dzieli się na 23 okręgi specjalne, 26 dużych miast, 5 mniejszych miast i 8 miasteczek. Każde miasto czy miasteczko ma swojego własnego burmistrza i radę miejską.

Okręgi (区 – ku )

Adachi Arakawa Bunkyō Chiyoda Chūō Edogawa

Itabashi Katsushika Kita Kōtō Meguro Minato

Nakano Nerima Ōta Setagaya Shibuya Shinagawa

Shinjuku Suginami Sumida Toshima Taitō

Miasta

Miasta wchodzące w skład Tokio cieszą się podobnymi prawami co inne japońskie miasta. Większość z nich służy jednak jako sypialnie dla ludzi pracujących w centralnym Tokio. Niektóre z nich rozwinęły jednak przemysł i handel.

Akiruno Akishima Chofu Fuchu Fussa Hachioji Hamura Higashikurume Higashimurayama Higashiyamato Hino Inagi Kiyose

Kodaira Koganei Kokubunji Komae Kunitachi Machida Mitaka Musashimurayama Musashino Nishi-tokyo Ome Tachikawa Tama

Miasteczka i wsie

Dużą część zachodniej części Tokio zajmują góry, z terenami niemożliwymi dla zbudowania jakichkolwiek budynków. Najwyższym szczytem w Tokio jest góra Kumotori, wysoka na 2 017 m n.p.m. W mieście znajdują się także inne szczyty: Takasu (1 737 m n.p.m.), Odake (1 266 m n.p.m.) i Mitake (929 m n.p.m.). Największym jeziorem w Tokio jest jezioro Okutama, na rzece Tama.

• Hinode
• Mizuho
• Okutama
• Hinohara

Wyspy

Do prefektury Tokio należą również wyspy położone na Pacyfiku. Niektóre z nich są oddalone nawet o 1 850 km od centralnej części miasta. Większość wysp ma status samorządowych miasteczek.

Wyspy Izu Wyspy Oshima Kozushima Niijima Oshima Toshima Wyspy Miyake Mikurajima Miyakejima Wyspy Hachijo Aogashima Hachijojima

Wyspy Ogasawara Chichi - jima Nishinoshima Haha - jima Kita Iwo Jima Iwo Jima Minami Iwo Jima Minami Torishima Okino Torishima

Parki narodowe

W prefekturze Tokio założone zostały dwa parki narodowe:

• Park Narodowy Chichibu - Tama
• Park Narodowy Ogasawara

Dystrykty

Za centralną część Tokio uważa się zamek Kokyo, dawne centrum Edo. Dziś, dzięki liniom kolei naziemnych z łatwością można się dostać do każdego miejsca japońskiej stolicy.

• Shinjuku – właściwa stolica prefektury Tokio i siedziba władz miejskich. Jest to największe w stolicy skupisko wieżowców. Tu również znajdują się największe sklepy z elektroniką, najlepsze hotele i lokale rozrywkowe.
• Marunouchi i Otemachi – główne centrum finansowo-handlowe Tokio, z licznymi siedzibami banków, towarzystw ubezpieczeniowych i przedsiębiorstw handlowych.
• Ginza i Yurakucho – miejsca gdzie znajdują się najlepsze sklepy i lokale rozrywkowe.
• Shinbashi – wybudowano tu kompleks wysokościowców Shiodome Shioshite.
• Shinagawa – na zachód od Shinagawa Station znajdują się liczne hotele, po wschodniej stronie przeważają domy mieszkalne.
• Shibuya – wielkie skupisko sklepów, mody i rozrywki; popularne miejsce wypadów młodzieży.
• Ikebukuro – znajduje się tu najwyższy budynek w Tokio – Sunshine City, kompleks hotelowy i handlowy
• Ueno – miejsce zajęte przez największe w aglomeracji tereny zielone – Ueno Park i Ueno Zoo, także skupisko największych muzeów; znajduje się tu Ueno Station, obsługująca całe północne Tokio
• Odaiba – wielka, sztuczna wyspa; centrum handlu i rozrywki
• Kinsicho – główny region zakupów i rozrywki we wschodniej części Tokio
• Nagatacho – polityczne serce Japonii; znajdują się tu główna siedziba premiera oraz siedziby partii politycznych
• Akasaka – dzielnica mieszkaniowo-rozrywkowa
• Aoyama – dzielnica z licznymi parkami, drogimi kawiarniami i międzynarodowymi restauracjami; ceny gruntów są tu bardzo wysokie

Gospodarka

Ogromne centrum finansowo-handlowe i przemysłowe (poligraficzny, precyzyjny, elektroniczny, optyczny, środków transportu, maszynowy, metalowy, chemiczny, spożywczy i odzieżowy). Centralna giełda papierów wartościowych, wielkie banki, firmy handlowe i ubezpieczeniowe, światowe targi przemysłowe. Ważny ośrodek kulturalno-naukowy (liczne uniwersytety – Uniwersytet Tokijski założony w 1877 r. A.N., istytuty i towarzystwa naukowe); muzea. Wielki ogród zoologiczny i botaniczny; obiekty sportowe.

Transport

Największy węzeł komunikacji drogowej i kolejowej (m.in. kolej Shinkansen ); 8 linii metra o łącznej długości 205 km. Wielki port handlowy. Miasto posiada też dwa międzynarodowe porty lotnicze.

Sąsiednie miasta

	Północ: Saitama
Zachód: Kofu	Tokio, Tokijski Międzynarodowy Port Lotniczy	Wschód: Chiba, Narita, Międzynarodowy Port Lotniczy Narita
	Południe: Kawasaki, Jokohama

Miasta partnerskie

• Pekin, Chińska Republika Ludowa
• Kair, Egipt
• Dżakarta, Indonezja
• Moskwa, Rosja
• Nowa Południowa Walia, Australia
• Nowy Jork, Stany Zjednoczone
• Paryż, Francja
• Rzym, Włochy
• São Paulo, Brazylia
• Seul, Korea Południowa