Dhaulagiri
Dhaulagiri (sanskryt "Biała Góra") - szczyt w Himalajach środkowo-zachodnich o wysokości 8167 m n.p.m., oddzielony od pobliskiej Annapurny głęboko wciętą doliną rzeki Kali Gandaki.
Dhaulagiri jest siódmym co do wysokości ośmiotysięcznikiem, najwyższym z tak zwanych niskich ośmiotysięczników. W masywie można wyodrębnić sześć w miarę samodzielnych wierzchołków:
- Dhaulagiri I 8167 m
- Dhaulagiri II 7751 m (30. co do wysokości szczyt świata)
- Dhaulagiri III 7715 m
- Dhaulagiri IV 7661 m
- Dhaulagiri V 7618 m
- Dhaulagiri VI 7268 m
Przez pewien czas, od pomiarów dokonanych w 1818 aż do połowy XIX wieku, uważany za najwyższą górę świata.
Próbę wejścia podjęła wyprawa francuska w 1950 roku. W obliczu trudności orientacyjnych spowodowanych brakiem map i nieznajomością terenu Francuzi przenieśli się pod Annapurnę.
Zdobywcy
- 13 maja 1960 roku pierwsze wejście szwajcarskiej wyprawy kierowanej przez Maxa Eiselina. W ataku szczytowym uczestniczyli: Kurt Diemberger, Peter Diener, Ernest Forrer, Albin Schelbert i Szerpowie Nawang Dorje i Nyima Dorje. 23 maja na wierzchołek weszli Michel Vaucher i Hugo Weber . Uczestnikami tej wyprawy byli też dwaj Polacy: Jerzy Hajdukiewicz i Adam Skoczylas.
Polskie wejścia
- 18 maja 1980 - Wojciech Kurtyka i Ludwik Wilczyński ścianą zachodnią (2400 metrów) w stylu alpejskim. W wejściu współuczestniczyli Rene Ghilini i Alex McIntyre
- 18 maja 1983 - Mirosław Gardzielewski, Jacek Jezierski, Tadeusz Łaukajtys i Wacław Otręba
- 21 stycznia 1985 - Andrzej Czok i Jerzy Kukuczka - pierwsze wejście zimowe w wyprawie kierowanej przez Adama Bilczewskiego
- 24 kwietnia 1990 - Krzysztof Wielicki
- 1994 - Piotr Pustelnik